Monday, 8 January 2018

गंधवेणा

रात्र सरपटताच देहावरती खडबडीत गळून पडतो मोगऱ्याचा फणा

चंद्र रडतो कोनाडयात, छळतात उरलेल्या त्वचेवर सोलल्याच्या खुणा

कैक येतात, जातात ; छेडत राहतात विवस्त्र देहातली आर्त छंदवीणा

सकाळ दुष्ट होताच येतात मरणाची सुखस्वप्ने, भरवित बाजार जुना !

गंधभारित वेदनांचा जत्था मळक्या देहातला, कळवळतो पुन्हा पुन्हा...

लिलीची फुलं..

निघताना त्याने विचारलं, 'आता पुन्हा कधी भेट होईल की नाही ठाऊक नाही, अखेरची गळाभेट तरी घेशील की नाही?' इतका वेळ खाली नजर खिळवून असले...