Wednesday, 8 May 2019

माय ....


माय करता सैपाक चूल जळे पोटातुनी
धूर जाई चिपाडात रडे आभाळ बिल्गुनी
माय कापे पाचरूट झाके डोळा विळीचा
छिलता मायेची बोटे रक्त पात्यात येई
होता मायचा स्पर्श काटा येई भिंतीला
माय बसता चुलीपुढं, मातीलाही येई कढ
रित्या कढईत माय देई उकळी नशिबाला
कुठं बस्ला दडून जाग का रे येईना तुला
मायच्या तुलनेत देवा तू रे वाटतो खुजा

- समीर गायकवाड.

No comments:

Post a Comment

लेखणीच्या लक्ष जिभांनी

रोजच्या सवयीने इकडे साहित्यिकांनी  आभाळ विकायला काढले  तिकडे आंदोलनकर्त्यांनी रक्त मांसाच्या समिधा केल्या रोज त्याच त्या गमजा बघून वैतागलेल्...