Wednesday, 8 May 2019

वतन की हवा



सूखी रोटीयां सिसकती है जहाँ कोने में, 
न जाने कौन सोता है नंगे पाँव खुली सडक पे
आंसू सूखते है जहाँ अंधियारी गलियोंमें, 

खामोशी से तडपती इन्सानियत चौराहे पे
जाती पुछती नही माटी जहाँ इन्सानसे, 

झुलसते बदन को लगाती है सहमें सीने से
कतरोंकी खूनके किंमत नही होती लोगोंसे, 

न जाने ये कौनसी हवा आ रही है वतनसे !

- समीर गायकवाड.

No comments:

Post a Comment

तोडलेल्या झाडाचे प्रतिबिंब ..

दूर कुठे तरी एकट्याने मरून पडलेल्या देहपंख विद्ध झालेल्या पक्षाच्या भिंगुळल्या डोळ्यात बारकाईने निरखून पाहिले तर तोडलेल्या झाडांचे थिजलेले प...