Wednesday, 8 May 2019

फुटवा



 

मी पेरतो मातीत माझेच बालपण, उगवते तण जातीचे जिथे
मी रुजवितो बीज माझेच मनोमन, दडपतो कंठ मातीचा जिथे....

मी पात्यात तग धरतो, पात्याचे होताच भाले कापतात जिथे
मी मुळात पुरूनि उरतो, मुळासकट देह कुस्करतात जिथे

मी मातीत एकरूप होतो, पुरतात देहाची लक्तरे मातीत जिथे
मी मरून पुन्हा उगवतो, देहास फुटतो विळा कोयता जिथे

मी शुष्क लाकूड होतो, खोवतात ज्याला कुऱ्हाडपाते जिथे
मी गोतास काळ होतो, शिरच्छेद करुनी नाचतात लोक जिथे

मी देह मातीत मिळवतो, वर्ण लिंग जात धर्माच्या कबरी जिथे
मी पेरतो आता मातीत जीवन, उगवती माणसं मातीतून जिथे!!

No comments:

Post a Comment

तोडलेल्या झाडाचे प्रतिबिंब ..

दूर कुठे तरी एकट्याने मरून पडलेल्या देहपंख विद्ध झालेल्या पक्षाच्या भिंगुळल्या डोळ्यात बारकाईने निरखून पाहिले तर तोडलेल्या झाडांचे थिजलेले प...