Wednesday, 8 May 2019

उत्तर



आठवणींनी तुझ्या चिंब, आसवात भिजल्या रात्री किती

सूर सतारीच्या काळजातले, आणिक जपायाचे तरी किती ?

 

तू गेलीस उधळूनी अल्वार, खेळ अंतरीच्या भावनांचा

आठवणींची तुझ्या बकुळफुले, सांग वेचायची तरी किती ?

 

तू मांडलीस जगभरात आरास, भग्न स्वप्नांची माझ्या

भासांनी तुझ्या बेचैन होत, रात्री जागवायच्या तरी किती ?

 

तू रचुनी देखावा उत्कट प्रेमाचा, केलास तमाशा माझा 

नावाची तुझ्या अनिवार, ओढायची जपमाळ तरी किती ?

 

तू जाणलेस कधी न मोल शपथांचे, घात वचनांनी केलास

काजळमायेत आणाभाकांच्या, अजून गुंतायचे तरी किती ? 

 

उलगडले असतेस जरी, अंतरंग मनीचे सहज तू कधी

मिळाले असते उत्तर मजला, आणिक जगायचे तरी किती ? 

No comments:

Post a Comment

लेखणीच्या लक्ष जिभांनी

रोजच्या सवयीने इकडे साहित्यिकांनी  आभाळ विकायला काढले  तिकडे आंदोलनकर्त्यांनी रक्त मांसाच्या समिधा केल्या रोज त्याच त्या गमजा बघून वैतागलेल्...